پلیاستر پلیالها از واکنش تراکمی (استریفیکاسیون) بین اسیدهای دیکربوکسیلیک (مانند آدیپیک اسید یا فتالیک انیدرید) با دیالها یا تریالهای با وزن مولکولی کم (مانند اتیلن گلیکول یا ۱و۴-بوتاندیال) در شرایط مازاد گروههای هیدروکسیل تولید میشوند.
این پلیالها به دلیل وجود پیوندهای استری قطبی و برهمکنشهای بینمولکولی قویتر، خواص مکانیکی فوقالعادهای شامل استحکام کششی، مقاومت به سایش و مقاومت در برابر حلالها و روغنها ایجاد میکنند؛ هرچند پایداری هیدرولیکی آنها نسبت به پلیاترها پایینتر است. بیشترین کاربرد پلیاستر پلیالها در تولید چسبهای ساختاری و لمینیت، الاستومرهای ریختهگری، زیره کفش، چرم مصنوعی و پوششهای مقاوم پلیاورتانی است.

نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.